Πέμπτη, 9 Νοεμβρίου 2017

Αγώνας δρόμου

Γεια σας αγαπημένοι μου,
Το ξέρω ότι κάποιοι από εσάς περιμένετε άλλα ποστ που έχω υποσχεθεί αλλά θα τα αφήσω για λίγο στην άκρη. Ένα θέμα που είχα μήνες στα πρόχειρά μου αλλά ποτέ δεν ολοκλήρωνα είναι αυτό που καταπιάνομαι σήμερα. Ένα θέμα με πολλές διαστάσεις και παράγοντες.
Παρακολούθησα άλλη μια συμβουλευτική γονέων στο σχολείο της κόρης μου και για άλλη μια φορά έφυγα φουσκωμένη και γεμάτη αυτοπεποίθηση αλλά και αρκετά προβληματισμένη. Αυτές οι συναντήσεις είναι πραγματική τροφή για σκέψη και τα ερεθίσματα που δεχόμαστε είναι πάρα πολλά. Από πληροφορίες που μας δίνει η ψυχολόγος αλλά και από τις ερωτήσεις και εμπειρίες των υπόλοιπων γονιών.


<<Το παιδί μου έχει γκρίνια, πείσμα, ξεσπάσματα θυμού, πώς να το βοηθήσω όταν φοβάται, τί να κάνω όταν τσακώνεται με τους φίλους και τα αδέρφια του, πώς να πειθαρχήσω με αγάπη, τί να κάνω όταν λέει ψέματα, πώς να ανταποκρίνομαι στις ανάγκες του χωρίς να το κακομαθαίνω, πώς να συμβάλλω στο να γίνει ένας υπεύθυνος και αυτόνομος άνθρωπος.>> Αυτά είναι μερικά από τα θέματα που θίξαμε και διαβάζοντάς τα στην πρόσκληση ανυπομονούσα να έρθει η μέρα για να παραβρεθώ στη συνάντηση.

Παρασκευή, 27 Οκτωβρίου 2017

Δεύτερες φορές

Καλημέρα αγαπημένοι μου και καλή Παρασκευή,
χάθηκα, το ξέρω, δεν φάνηκα συνεπής στα ραντεβού μας. Και ενώ έχω στα σκαριά 3 έτοιμες αναρτήσεις που θα σου ανεβάσω εν καιρώ, σήμερα θέλω να σου  μιλήσω για τις δεύτερες ευκαιρίες. Τις δεύτερες φορές... Την περασμένη άνοιξη, είχα ξεκινήσει μια αλυσίδα ποστ με θέμα τα αγαπημένα πράγματα! Αν θες να τη θυμηθείς, θα την βρεις εδώ. Είχα γράψει και το αγαπημένο μου βιβλίο. Θυμάμαι ότι μου πήρε λίγη ώρα να σκεφτώ ποιο από όλα όσα έχω διαβάσει σκαρφάλωσε στο νούμερο ένα της καρδιάς μου. Χωρίς να θυμάμαι πολλά από την υπόθεση είπα σίγουρα η Μεγάλη Χίμαιρα του Μ.Καραγάτση.
Άσε με όμως να σου πω πώς μπήκε ο Καραγάτσης στη ζωή μου. Μου αρέσει τόσο αυτή η ιστορία.


Παρασκευή, 13 Οκτωβρίου 2017

My Athens

#polkadotsladysathens


Αγαπημένοι μου καλημέρα!
Σήμερα θα σας μιλήσω για την αγαπημένη μου πόλη. Την Αθήνα. Ένα νέο πρότζεκτ μου επιτρέπει να βρίσκομαι κάθε μέρα στο κέντρο της πόλης που τόσο πολύ αγαπώ και απολαμβάνω να βρίσκομαι.

Η σχέση μας με το κέντρο ξεκινάει από πολύ παλιά, μιας που ήμουν γέννημα θρέμμα του κέντρου. Θυμάμαι λοιπόν χαρακτηριστικά να πηγαίνω στις κούνιες του πεδίον του Άρεως. Βικτώριας. Το σχολείο που πήγαινα τότε ήταν υπέροχο νεοκλασικό κτίριο, με ψηλά ταβάνια, στριφογυριστές σκάλες και υπέροχα πατώματα. Στις αρχές του δημοτικού μετακομίσαμε στα προάστια και κάπου εκεί το κέντρο έφυγε από την καρδιά μου και τις αναμνήσεις μου. Μετά πέρασα μια φάση, που φοβόμουν να κατέβω, να το περπατήσω γιατί υπήρχαν αρκετοί κίνδυνοι. Την περίοδο όμως που έλειπα για σπουδές ήταν που μου έλειψε περισσότερο η Αθήνα. Το διαπίστωσα μια μέρα καθώς έβλεπα τηλεόραση και ξαφνικά βλέπω ένα κίτρινο ταξί. Ένιωσα αμέσως νοσταλγία και έψαχνα σαν τρελή ευκαιρία και μέρα να βρεθώ πάλι πίσω στην πόλη μου.

Θυμάμαι επίσης τη χαρακτηριστική μυρωδιά της τυρόπιτας βγαίνοντας από το σταθμό της Βικτώριας.

Τώρα πια, κατεβαίνω στην Αθήνα και η χαρά μου είναι τόσο μεγάλη. Θέλω να ανακαλύψω γωνιές που δεν έχω πάει ποτέ, να τη φωτογραφίσω, να τη χαρώ όπως κάνουν και οι τουρίστες. Να μάθω την ιστορία της.


Τις τελευταίες μέρες στο ινσταγκραμ μοιράζομαι τις εικόνες που βλέπω από το κέντρο της Αθήνας και όπως κατάλαβα από αυτά που μου λέτε, σας αρέσει πολύ. Έτσι τις μάζεψα όλες σε αυτό εδώ το ποστ.





Χθες περπάτησα στην οδό Αθηνάς, προσπάθησα να φανταστώ πώς ήταν ο δρόμος αυτός το '60 τότε που τα πρωινά, μόλις ένας πολύ αγαπημένος και δικός μου άνθρωπος έστηνε το κασελάκι του δίπλα στο δημαρχείο και περίμενε υπομονετικά την αξιότιμη πελατεία του. Πού άραγε να καθόταν. Καμία φωτογραφία δεν υπάρχει που να έχει σώσει αυτή τη στιγμή. Υπάρχουν όμως οι ζωντανές περιγραφές δυο-τριών ανθρώπων, που ευτυχώς μου έπλασαν τη στιγμή αυτή με τα πιο γλαφυρά επίθετα και τις πιο σκαλιστές λέξεις και έτσι το έχω κάνει μια όμορφη εικόνα στο μυαλό μου.
Αυτή είναι λοιπόν η πόλη μου, αυτή που φιλοξένησε, τόσους αγαπημένους μου, που σήμερα περπατάμε στα ίδια μέρη. 

Δευτέρα, 9 Οκτωβρίου 2017

Σοκολατάκια σε 3 βήματα

Η πιο εύκολη συνταγή για σοκολατάκια.


Καλημέρα αγαπημένοι μου και καλή εβδομάδα.
Μπορεί την Παρασκευή να μοιράστηκα την εμπειρία μου για το πώς απέβαλα  τη ζάχαρη, εδώ και έναν μήνα, από τη ζωή μου, όμως σήμερα θα σας δείξω μια υπέροχη συνταγή, δικής μου έμπνευσης για το πώς να φτιάξεις τα πιο νόστιμα και εύκολα σοκολατάκια με δύο μόνο υλικά και σε χρόνο ντε τε!

Σοκολατάκια με φουντούκια

Παρασκευή, 6 Οκτωβρίου 2017

1 μήνας χωρίς ζάχαρη

#challenge

Καλημέρα αγαπημένοι μου! Προσπαθώντας να φανώ πιστή στο ραντεβού μας και να βρίσκετε μια νέα ανάρτηση κάθε Δευτέρα και Παρασκευή επιστρέφω σήμερα με ένα θέμα που ίσως ενδιαφέρει και κάποιους από εσάς.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...